از خدا جوییم توفیق ادب***بی ادب محروم شد از لطب رب
بی ادب تنها نه خودرا داشت بد***بلکه آتش در همه آفاق زد
مایِده از آسمان در میرسَد***بی صُداع و بی فروخت و بی خرید
درمیان قَومِ موسی چند کَس***بی ادب گفتند:کو سیر و عدس؟
مُنقَطَع شد نان و خوانِ آسمان***ماند رنج زَرع و بیل و داسمان
باز عیسی چون شَفاعت کرد حق***خوان فِرِستاد و غَنیمَت بَر طَبَق
باز گُستاخان ادب بُگذاشتند***چون گدایان ذلَّه ها بَرداشتند
لا به کرده عیسی ایشان را که این***دایمست و کم نگردد از زمین
بدگُمان کردن و حِرص آوری***کُفر باشد پیشِ خوان مهتری
ز آن گَدا رُویانِ نادیده زِ آز***آن دَرِ رَحمت بر ایشان شد فَراز
ابر بر نآیده پَیِ مَنعِ زَکات***وَز زِنا اُفتد و با اَندر جَهات
هرچه بر تو آیداز ظلمات و غم***آن ز بی باکیّ و گستاخینت هَم
هر که بی باکی کند در راه دوست***ره زَنِ مردان شد و نامرد اوست
از ادب پر نور گشتَست این فَلَک***وز ادب معصوم پاک آمد مَلَک
بُد ز گستاخی کُوُفِ آفتاب***شد عزازیلی ز جرأت ردِّ باب
پــــــــــــــایان قسمت چهار
نظرات شما عزیزان: